تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 47

مساهمون:

ص٤٧
در درياى ژرف آنها فرورفته و همواره علاقه‌مندى خود را نسبت به آن موضوعات اظهار ميدارد ، آرى اگر علم و دانش اين كس براى خدا بود سپاسگزارى مىنمود ، از اينكه خداى متعال امر او را كفاية كرده و يار و معينى كه از زحمت او بكاهد آماده ساخته ، و از آن طرف هرچه بيشتر بايد اظهار خرسندى نمايد كه مردمان پاكدامن و مرشد و رهنماى مردم و استادان شريعت نبوى و زنده‌كنندگان آثار مرسلين زياده گرديده و مردم را بسوى خدا ميخوانند . و چه‌بسا مىشود شيطان ، برخى از علما را تطميع كرده و ميگويد اندوه تو نه از براى اينست كه مردم از تو روگردان شده و دست ارادت به ديگرى داده‌اند ، بلكه غم تو از اينست كه راه ثواب و پاداش رهبرى مردم بر تو مسدود گرديده ، زيرا اگر مردم دربارهء امور دينى خود به تو مراجعه نمايند ، و از سخنان تو بهره‌مند گردند ، و از وجود تو ثمر و نتيجهء دستگيرشان شود همان پاداش را خواهى داشت ، از آن طرف تأسف تو براى عدم درك ثواب ، پسنديده مىباشد ، مسكين بينوا نميداند كه انقياد از فرمان حق و تسليم نمودن امر تبليغ و تدريس را به برتر از خودش بالاترين پاداش اوست ، و روز جزا بهترين ثواب را نصيب خواهد برد تا آنكه خود به تنهائى در اين امر قيام نمايد . ناگفته نماند كه پيروان پيمبران و رهبران دين اگر اندوهناك شوند از نظر فوت شدن رتبهء تبليغى آنها بر اثر اينكه اين رتبه را باهلش واگذار نموده‌اند نهايت درجهء شماتت و مذمت را حائز گردند ، بلكه انقياد از امر حق و واگذار نمودن امر تبليغ و تدريس را با فضل از خودشان برترين كارها است و ثمرهء نيكوى اخروى بهتر نصيبشان گردد . مجملا تمام اين خودنمائيها و مخالفتها از ناحيهء شيطان و مكر و