در باطن كاف معلقه كاف كوچك يا همزهء نگارش دهند و در دل لام ، لام خوردى رسم نمايند .
پس از تصحيح
نوزدهم - شايسته است بر فراز كلمهء كه تصحيح كرده و ضبط نموده از نظر اينكه هنگام مطالعه يا تطرق احتمال شبههء عارض نشود رسم صحت كوچكى ( صح ) بنويسد و نيز فوق كلمهء كه در تصنيف يا نسخهبردارى بخطا برخورده علامت خطاء كوچكى گذارده و در حاشيه كلمهء صواب را درصورتيكه محققا يا به ظن متأخم بعلم بدست آورده باشد نگارش دهد و كلمهء كه بر او مشكل مانده و وجهش ظاهر نشده رسم ( ص ) كه سر صاد مهمله و مختصر صحيح است بنويسد
بعضى گفتهاند : جائز است علامة مذكور را نقطهدار بنويسد كه مختصر از ضبه باشد .
بديهى است علامة مذكور را بر فراز كلمه با فاصله كمى بنويسد تا گمان نرود نوشتهء اولى خط خورده ، و از آن طرف هرگاه خود او يا ديگرى تحقيق كردند و آنچه نقل شده صواب بود بران صاد ، حاء مهملهء اضافه كنند كه صح گردد .
بعضى گفتهاند : رمز ضبهء مذكور براى صحيح ناقص استعمال مىشود و در هركجا رمز نامبرده به كار رفته باشد با آنكه روايت و مقابلهاش صحيح مىباشد كاملا صحت ندارد و يگانه منظورش از استعمال رمز مذكور آنست كه ناظر در نقل آن جمله غفلت نكرده و احتياجى باصلاح بعدى ندارد .
برخى از متجاسرين كلمهء كه ابقاء او صحيح است تغيير ميدهند و رمز ضبه را از نظر شباهتش به ضبة الانائى كه خللى در او واقع شده