تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 234

مساهمون:

ص٢٣٤
بنويسد ، كتبه فلان پسر فلان فلان جائى و نسبت خود را بقبيله يا شهر يا صفتى و امثال آنكه مشهور است اظهار كند .

نامه را با مداد نويسد

شانزدهم - برخى گفته‌اند شايسته است مفتى افتاء خود را با مداد نويسد نه با مركب ، براى ايمنى از حك و حذف ليكن كتبى را كه در باب علم نوشته مىشود شايسته است با مركب نگارش يابد ، زيرا اين كتب براى هميشه كتابت ميگردد در اين صورت ناگزير است كه با مركب نوشته شود .

پاسخ را مختصر بنويسد

هفدهم - بيشتر اوقات پاسخى را كه مينگارد عوام فهم و مختصر باشد . برخى از علما بودند كه تنها به ، يجوز يا لا يجوز ، يا يجب ام لا ، يا لا يا نعم و امثال اين كلمات كه ويژهء اختصار است اكتفا ميكردند .

مفتى و حكم عليه آدم ياوه‌سرا

هيجدهم - هرگاه از مفتى سؤال كردند دربارهء آدم ياوه‌سرائى كه ميگويد : من از محمد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلّم راستگوترم ، يا نماز بازيچه است ، و امثال اين كلمات كه موجب هدر دم او مىشود ، در پاسخ ننويسد اين مرد خونش حلال يا كشتنش واجب مىباشد ، بلكه بگويد : اگر خودش اقرار به اين كلمات نموده يا گواهش شهادت به اين سخنان داده حكمش چنين است . و هرگاه پرسيدند شخصى سخنى گفته كه احتمال كفر و عدم كفر را دربر دارد ، بگويد : از او به‌پرسند كه منظورت از اين سخن چه بوده ، اگر گفت نظرم اين بود حكمش چنين است ، و همين حكم در حق او جارى است ، و الا چنين نخواهد بود .