برخى از گذشتگان فتوى را در كاغذ نمينوشتند ، چون احتمالاتى را در اين موضوع منظور مينمودند ، زيرا هر حرفى از لفظ سائل مزيتى در پاسخ را حائز بود .
بسيارى از اوقات اتفاق مىافتد كه الفاظ سائل را در كاغذ خودش مخالف با پاسخ مفتى مشاهده ميكرديم ، در نتيجه پس از جواب بنوشتهء او مراجعه ميكرديم ، آنگاه كاغذ او را ميدريديم .
عبارت مفتى صحيح و عوام فهم باشد
دوم - عبارتى را كه مفتى مينويسد لازمست واضح و صحيح و عوام فهم باشد ، و از آن طرف خواص مردم عبارت او را كوچك نشمارند .
عبارت بايد ساده و روان باشد ، و از پيچيدگى و اعراب غريب يا ضعيف و ذكر لغات مشكله خوددارى كند .
كيفيت پاسخ مفتى
سوم - هرگاه مسئلهء مفصلا سؤال شود مفتى نميتواند جواب را مجمل و مطلق گذارد ، زيرا اين عمل امر خطائى است ، و وقتى كه سائل حضور دارد مفتى از وى استفصال كرده و سؤال را در كاغذ ديگر اعاده بدهد ، و اگر ابتداء در كاغذ نوشته شده به پاسخ آن مبادرت كند كه اين عمل براى مفتى شايستهتر و بىگزند خواهد بود .
اگر در سؤال اقسامى ملحوظ شده بود مفتى ميتواند پاسخ يكى از آنها را كه ميداند منظور اولى پرسنده همان بوده بازگويد و به دو اكتفاء كند پس از آن بگويد اين جواب وقتى است كه امر چنين باشد يا حال همانست كه بيان كردم و امثال اينها ، و هم ميتواند كليهء اقسام را پاسخ داده و حكم هريك را بيان كند ، ليكن عدهء از علما اين عمل را مكروه دانسته ، زيرا اين كار مانند تعليم فجور است بمردمان ، بر اثر اطلاع آنها از حكم سودمند يا زيانآور .