شاگرد و عمل پس از ورود
چهاردهم - هرگاه سلام كرد و وارد شد ، بر گردن حاضرين بالا نرود كه خود را به استاد نزديك كند و در كنار او آرام گيرد ، بخصوص هنگامى كه شأن اين مقام را دارا نيست ، و حائز چنين رتبهء نگرديده ، بلكه هركجا كه ممكن است و آزارش به ديگران نميرسد بنشيند ، چنانچه در اين خصوص حديثى هم وارد شده .
آرى اگر استاد يا حاضرين وى را به قرب استاد دعوت كردند يا موقعيتش اقتضا ميكرد كه در كنار استاد بهنشيند ، يا ميدانست كه استاد يا ديگران از عمل او مكدر نميشوند ، و از آن طرف نزديكى به استاد داراى مصلحتى است كه بر له حاضرين تمام مىشود ، مانند اينكه با استاد مذاكرهء در ميان آورد كه همگان سودمند گردند ، يا آنكه از نظر سن و برترى و پرهيزكارى بر ديگران مقدم است ، تقرب اين فرد محصل ضررى ندارد .
موقعيت شاگرد در جلسهء تحصيلى
پانزدهم - محصل طبق مقتضاى منزلت و مقامش لازم است در تقرب به استاد حريص باشد ، تا سخن او را بىرنج درك كند ، و كاملا بهرهمند شود ، از آن طرف چندان قريب به استاد نهنشيند كه منجر بسوء ادب گردد ، و همانطورىكه سابقا تذكر داديم جامه يا بدن خود را به لباس يا تكيهگاه استاد يا جامه نماز وى اتصال ندهد .
بديهى است شاگردى كه در جلسهء درس بر ديگرى پيشى گرفته و موضعى را براى خود انتخاب كرده ديگرى حق ندارد وى را مانع شود و از مكانش آواره سازد ، گرچه از نظر شايستگى بر او حق تقدم داشته باشد .