يا « 1 » خاك بريزد او را به پايان رساند ، سپس نوشتهء معلم را خاك ريخته و درهم بهپيچيد ، و هرگاه كاغذى به استاد تقديم مىكند بايد ، آماده قرائت باشد و اگر در پاكتى است سر پاكت گشاده باشد ، تا به آسانى قرائت كند ، و اگر بخواهد در محل ديگرى كه شاگرد هم اطلاع دارد قرائت نمايد ، باز هم بايد سرگشاده باشد .
محصل نبايد كتاب يا كاغذ و غير آنها را پيش استاد بيندازد ، و اگر معلم دور است ، شايسته نيست شاگرد دست خود را دراز كند و كاغذ را بدست او بدهد ، و همچنين معلم احتياجى نداشته باشد كه دست خود را بجانب وى دراز كند تا آن چيز را از او بگيرد ، بلكه شاگرد بايد براى احترام استاد از جاى حركت كند و با تمام قامت مأموريت خود را انجام دهد ، نه آنكه مانند حيوانات به زانو درآمده يا به شكم بخزد .
هرگاه شاگرد در خدمت استاد ايستاده يا نشسته بود براى امرى از امور فوق ، بسيار نزديك استاد نباشد ، و چنانچه بيشتر گفتيم دست يا بدن يا جامهء خود را بر لباس يا متكاى استاد نگذارد .
قلم و دوات تقديمى از نظر شاگرد
سى و ششم - هرگاه قلمى را براى كتابت استاد تقديم نمود لازم است پيش از اين موضوع او را براى نوشتن آماده ساخته و دربارهء اوصاف قلم بررسى كاملى به عمل آورد ، و اگر دو دندانهء قلم به يكديگر اتصال پيدا كرده از هم بگشايد تا وقت نوشتن به مشقت نيفتد .
و اگر كسى دواتى به استاد تقديم نمود بايد دربش گشاده و
هامش
( 1 ) مرحوم محمد مهدى تنكابنى متوفى 13 ع 2 - 1353 در بحر اللئالى در موجه هشتم ، از نفائس الفنون آملى نقل كرده كه چون نويسنده نامه را تمام كند ، اندكى خاك بر او فشاند ، چه اين معنى در حديث آمده است كه خاك افشاندن باعث برآورده شدن حاجت است