بگفتار حق از ابراز او خوددارى كردن سوم : ترس از آنكه برخى در جلسهء آينده حضور بهم نرسانيده و درخت خطا در زمين دلشان بار ور شود چهارم : پيروى از شيطان در استمرار خطائى كه ايجاب مىكند در مرتبهء ديگر صابون طمع شيطان بجامهء او خورده و براى هميشه با بقاء چنين عمل ناشايستهء وادار كرده و در اقتناء او بكوشد .
و درصورتيكه امر وجوبى از اين موضوع را تأديه نمود براى شاگردان ملكهء صالحى كه همراه با پاداش بزرگى است فراهم شود و او نيز در اين امر شريك باشد ، باضافهء پاداشى كه بر اثر اتيان امر واجب بر خودش بهرهمند گرديده ، در نتيجه از اين حركت غنيمتى برده و تجارتش سودى قابل داده و در برابر همين عمل خداى تعالى مقام او را بخلاف آنچه كه آدم جاهل پنداشته و مرد احمق غافل صواب ديده رفيع سازد .
استاد و فراغت از درس
بيست و پنجم - هنگامى كه از درس فراغت حاصل كرد يا آنكه خواست فارغ شود و هنوز خواننده التفاتى بدين معنا ندارد اطلاع دهد و او را متوجه سازد عادت گذشتگان بر اين بود كه در چنين هنگامى ميگفتند : و اللّه اعلم .
بعضى از دانشمندان گفتهاند شايسته است پيش از تذكر اين كلام ، موضوعى را كه از اختتام درس اعلام مىكند يادآورى نمايد ، مانند اينكه بگويد هذا آخره يا بگويد ما بعده يأتى انشاء اللّه تعالى و مانند اينها تا آنكه و اللّه اعلمى كه ميگويد ، ويژهء ذكر خدا باشد و در عين حال از معنى و مقصود اين كلام بىبهره نماند .
شايسته است كه در ابتداء هر درس بسم اللّه الرحمن الرحيم بگويد