حق اظهار نظر نما ليكن حيله و تزوير مكن ، زيرا شيطان همواره مردم احمق و گول را از طريق خير بجاده شر مىافكند ، خويشتن را خوشمزهء شيطان قرار مده يعنى مرتكب عملياتى مشو كه مردم را بخنده آورى و آنان را بحركاتى خرسند سازى ، زيرا مورد تمسخر شيطان واقع خواهى شد ، اظهار حق اگر از راه اخلاص و با شخص حرفشنو باشد نيكو است در عين حال سخن از راه اندرز گويد بهتر است ، نه از طريق مجادله و ممارات . نصيحة و پند ، داراى صفت و هيئتى است كه به تلطف و مهربانى نيازمند است ، و الا نصيحت نباشد بلكه رسوائى و فضيحتى است كه فسادش بزرگتر از اصلاح اوست ،
هركس مخالطت و آمدورفت با متفقهين و عالمنمايان اين زمان نمايد بر طبيعة اومراء و جدال پيروزى يابد و سكوت بر او دشوار گردد و هنگامى كه نزديكان بدسرشت به حضرت او اظهار فضل نمايند خويشتن دارى نتواند ، بايد از اين گروه در هراس باشى چونان كه از شير درنده ميگريزى ، بارى عصر شهيد قده كه چنين بوده زمان ما كه شصت و نه بعد از ثلاثمأة و الف است ، دم فروبستن بهتر است از خويشتن خستن .
محصل از نظر بهرهبرى
سوم - شخص متعلم نبايد از استفادهء شخص ديگرى كه دون اوست از نظر رتبه ، سن ، شهرت دين استنكاف ورزد ، حتى اگر معلم ، دانشى را كه متعلم فراگرفته و او آگهى ندارد ، ننگ نداشته ، در تعقيب استفاضه از او برآيد ، بلكه مطلقا هركه شايستهء افاده مىباشد متعلم از او بهرهمند گردد ، منصب و شهرت متعلم وى را مانع نشود از آنچه نميداند ، كه در نتيجه باعث زيان معامله و كاستن علم او گردد و مستوجب سرزنش خداى متعال شود .