تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 81

مساهمون:

ص٨١
و او امر او را امتثال كند و از عذابهاى او منزجر باشد ، و بوعد و وعيد او دانا شود ، وظائف و حدود او را بپاى دارد ، و بدل و زبان از خداى متعال ياد آورى كند ، ادعيهء شبانه‌روزى و عبادات نافله ، نماز ، روزه ، حج ، بجا آورد تنها بدانستن عبادات قناعت نكند كه جز قساوت و تاريك‌دلى ثمرى ندهد چنانچه پيش از اين به دو اشاره نموديم ، تا ميتواند بدن خود را نظيف نگاه دارد و كثافات را از خود دور سازد ، ناخنها را بگيرد ، موهائى كه بايد از بدن دور سازد جدا نمايد و از بويهاى ناخوش اجتناب كند ، موى ريش خود را با اجتهاد شانه زند تا پيروى سنت شريفه و خوى پسنديده نموده باشد نفس خود را از خلق مساوى و اوصاف زشت مانند ، كينه رياء تكبر ، حقير شمردن مردم ، اگرچه بدرجات از او پست‌تر باشند ، ستمگرى ، خشم براى سود غير از راه خدا : خيانت حسد بدباطنى كار بيهوده طمع سر بلند بدگمانى بزرگى در دنيا ، مباهات به دنيا حيله‌گرى ، جلوه‌گرى براى مردم ، حب مدحتگرى از آنچه ندارد ، كورى از عيب خود ، و سرگرمى بعيب دگران ، رشك ، رغبة و ميل به دنيا ، گوشه‌نشينى براى غير خدا ، بدگوئى سخن‌چينى تهمت زدن دروغگوئى ناسزا گفتن محافظت كند اوصافى كه يادآورى كرديم هريك داراى تفصيل و داروهائى است كه در محل خود تحرير گرديده ، منظور ما از يادآورى آنها تنها گوشزد بعالم و متعلم بود تا فى الجمله باصول آنها آگهى پيدا كنند و هرچه بيشتر در اجتناب از آنها بكوشند ، اگرچه اين اوصاف به تنهائى ويژه عالم و متعلم نيست و همگان در آنها شركت دارند ، جز اينكه دانشمندان بر كناره‌گيرى از آنها سزاوارند ، از اين نظر ما آنها را در شمار وظائف آنان ياد كرديم ، زيرا چنانچه برخى از بزرگان گفته دانش عبادت و سازمان و نماز پنهان دل است ، چونان كه نماز وظيفه اعضا