اينان برهان واضح خداوندند بر عوام مردم ، گاهى كسى كه اين گروه از اربابان خرد و دانش او را نميشناسند و بدرستى از احوال او آگهى ندارند از ايشان تعقيب كرده و درصدد اقتداء به آنها برمىآيد ، در نتيجه اگر مرد دانشمند از علم خود بهرهمند نشود غير او شايستهتر است كه از آن علم كامياب نگردد .
ازاينرو است كه گمرهى عالم را بزرگ شمرده ، زيرا ضرر كلى كه :
مفاسد اجتماعى باشد ، بر مردم وارد شود و بيچارهگان گمراه گردند .
محصل و آداب اسلامى
شخص محصل بايد متخلق شود به خويهائى كه شرع اسلام دستور داده و مردم را بدانها وادار نموده ، و اخلاق پسنديده و آداب سنجيده از قبيل بخشش ، جود ، خوشروئى نه به حدى كه از اعتدال بيرون رود ، خشم نشانى ، دست باز زدن از آزار ( بلكه تحمل آزار كند ) شكيبائى ، مروت ، دورى از اكتساب پست ، توانگرى ، واگذاردن جمعآورى مال ، انصاف دادگرى ، كنارهگيرى از استنصاف ( حق مالى را بطور كامل خواستن ) ، سپاسگزارى از دونان ، كوشش در انجام نيازمنديها ، بخشش جاه شفاعة مهربانى با حاجتمندان ، دوستى با همسايگان و قوم و خويشان ، نيكوئى بزيردستان ، كنارهگيرى از خندهء بسيار و خوشمزگى ، همراهى با خوف و اندوه ، شكستهنفسى ، فروتنى ، سكوت پيشه خود سازد مجملا اين جمله از آداب اسلامى را چنان ملكه سازد كه : اثر خشية و خوف بر هيئة و خوى و حركت و سكون و گويائى و سكوت او هويدا گردد ، كه كسى به دو ننگرد جز اينكه به ياد خدا افتد ، و صورة ظاهرى او برهان دانش معنوى او باشد ، محصل بايد آداب شرعيه را از نظر گفتار و كردار ، آشكار و پنهان پيروى نمايد ، تلاوة قرآن كند ، و بمعانى او به خوبى پى ببرد