نام مؤلف تنها در فرج المهموم ص 30 آمده ; در آنجا نام جد وى به اشتباه " عمرو " ياد
شده است . درباره قطيعي نك : ياقوت ( م 626 ) البلدان ( 4 / 377 ) ، ذيل مورد قطيعة
العجم ; در آنجا يادآورى كرده است كه وى در حال حاضر زنده است ) ; ذهبي ، سير
23 / 8 - 11 وارجاعات همانجا ; ابن رجب ، ذيل 2 / 212 - 214 ; ابن حجر ، لسان
5 / 55 - 56 ( واز آنجا : أعيان 8 / 303 ) ; شذرات 5 / 162 - 163 ( واز آنجا : أعيان
2 / 138 ) ( در آنجا نام مؤلف أحمد بن محمد آمده است ) .
وى در مستنصريه أستاذ حديث بوده است ( ابن رجب ، ذيل 2 / 213 ) ، ومحتملا
ابن طاووس در آنجا وى را ملاقاة كرده است . درة الإكليل ( كه به احتمال ناتمام مانده )
به عنوان تاريخ چهار جلدي بغداد وادامهء تاريخ عبد الكريم سمعاني ( م 562 ) كه خود
متمم تاريخ بغداد خطيب بوده ، شناسانده شده است ( مق : بركلمان 1 / 402 ) . ابن نجار
( به نقل ذهبي ) مى گويد : أو در اين كتاب اشتباهات فراوانى ديده واز مؤلف بدليل عدم
دقت ونكته سنجى انتقاد مى كند . ابن طاووس ، نقلي از شرح حال عبد الأول بن عيسى بن
شعيب آورده كه در جلد سوم كتاب بوده است . در اين مورد ، هرقل از ستاره ها دربارهء
آمدن رسول خدا [ ص ] آگاه شده است .
123 . * * + كتاب دستور المذكرين ومنشور المتعبدين / أبو موسى محمد بن أبي بكر
( يا : عمر ) بن أبي عيسى المدني ( يا : مدينى ) ( م 581 )
ذريعة 8 / 166 ش 679
اقبال 25 - 26 / 554 - 556 ، 160 / 668 ، 175 / 682 ، 307 / 66 - 67 ،
519 - 521 / 304 - 305 ، 523 / 308 .
درباره مؤلف نك : بروكلمان ذيل 1 / 604 . حاجى خليفه ( 1 / 754 ) نام وى را
أبو موسى المديني محمد بن عمر الحافظ ياد مى كند . گويا اين كتاب دربارهء دعاهاى
روزها ومواقع مختلف سال بوده است . آن گونه كه از اسناد ومتون نقل شده در آن
بدست مى آيد گويا تمايل صريح شيعي نداشته ( گر چه مشتمل بر روايتي بوده كه
استحباب ادعيه را در شب عاشورا متذكر مى شده است ) .
كتابخانه ابن طاووس ( فارسي ) — صفحة 247
مساهمون: إتان گلبرگ
ص٢٤٧