« وَ لَقَدْ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقاً فِي الْبَحْرِ يَبَساً لا تَخافُ دَرَكاً وَ لا تَخْشى »
سورهء طه ، آيه : 77
و به موسى وحى كرديم كه بندگان ( مؤمن ) مرا شبانه از شهر بيرون بر ( و به اعجاز و لطف ما ) راهى خشك از ميان دريا پديد آور ، نه از تعقيب و رسيدن فرعونيان بيمناك باش و نه ( از غرق شدن ) انديشه دار .
[ تصوير ] تابلويى از باز شدن دريا بوسيلهء ضربت عصاى موسى براى عبور ياران .
فرعونيان غرق شدند
قوم فرعون اين اعجاز شگفتانگيز را به حساب فرعون گذاشتند و نسبت به قدرت و نصرت فرعون اميد بيشترى پيدا كردند و چون سيلى خروشان به راههاى گشوده در ميان دريا سرازير شدند ، تا خود را به بنى اسرائيل برسانند اما هنوز فرعونيان به وسط دريا نرسيده بودند كه شكاف دريا پر و ديوارههاى آن به يكديگر متصل شد و تمامى آنها را در كام خود غرق كرد تا عبرتى براى ديگران شوند .
فرعون مجد و عظمت خود را فراموش كرد و حقيقتى را كه سالهاى متمادى بر او پوشيده بود درك كرد و ناگهان خود را بندهاى كمخرد و حقير يافت كه هيچ چارهاى به نظرش نمىرسد و از خود قدرت و نيرويى ندارد سطوت و قدرت او چون ابر سياه و تاريك به يكباره از جلو ديدگانش به يكسو رفت شعاع نور حق در قلبش نفوذ كرد .