مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ . . .
را قرائت فرمود و گفت ؛ منظور از
كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ
محمد صلى اللَّه عليه و آله
فَآزَرَهُ
ابو بكر
فَاسْتَغْلَظَ
عمر
فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ
عثمان و
يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ
على بن ابى طالب عليه السّلام است . « 1 » [ 155 ]
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ
. ( حجرات / 15 ) در حقيقت ، مؤمنان كسانىاند كه به خدا و پيامبر او گرويده و ( ديگر ) شك نياورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد كردهاند ؛ اينها هستند كه راست كردارند .
( 893 ) عمرو بن دينار از عطاء حكايت كرد ؛ ابن عباس در تفسير آيه شريفه
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا
گفت يعنى كسانى كه خداى سبحان و رسولش را تصديق كردند و شكّ و شبههاى در ايمان نداشتند .
و اين آيه در شأن على بن ابى طالب عليه السّلام و حمزه سيد الشهداء و جعفر طيّار نازل شد .
كه از مؤمنان راستين به خدا و پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و قرآن بودند .
وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ
كه از سر صدق و خلوص با جان و مال با دشمنان خدا و در راه طاعت اللَّه پيكار و مجاهدت كردند و اينان مؤمنان صادق و وفادارند كه خداى سبحان آنان را به صداقت و راستى در اين آيه شريفه ستوده و نام برده است .
هامش
( 1 ) ابو عمران موسى بن احمد بن عمر بن غيلان هم اين روايت را نقل كرده و مؤلف كتاب فقط روايت آن را تحت شماره 892 / شواهد التنزيل ذكر كرده است .