و از طرف ديگر هيچ خانهاى از مسلمانان نيست كه با كشتن عمرو بن عبد ود ، شادى و سرور و عزّت در آن داخل نشده باشد .
پس عمل واحد تو بر همه اعمال امّت من رجحان دارد .
( 635 ) عبد اللَّه بن محمد بن عمر بن على عليه السّلام از پدرش و پدر او از پدرش نقل كرد ؛ كه على عليه السّلام فرمود :
« عمرو بن عبد ود در جنگ خندق با جمعى از قريش باريكهاى از خندق را پيدا و با اسبان خويش از آن تنگه عبور كردند و در مقابل لشكر نبى صلى اللَّه عليه و آله ايستادند .
عمرو بن عبد ود كه از همه مغرورتر بود رجز مىخواند و مبارز مىطلبيد . در آن موقع كسى را جرات و قدرت مقابله با او نبود . من براى مقابله با او برخاستم .
رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله فرمود : يا على ! آن مبارز ، عمرو بن عبد ود است ! گفتم : يا رسول اللَّه ! من هم على بن ابى طالبم ، هيچ خوفى و ترسى از او ندارم ، پس به سويش رفتم و دعايى كه رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله به من تعليم داده بود خواندم ، و آن دعا چنين بود :
اللّهمّ بك أصول و بك اجول و بك أدرأ في نحره .
چون به نبرد مشغول شدم ، ضربتى بر سرم حواله كرد . من هم او را با ضربتى محكمتر بر خاك انداختم . همراهان او پراكنده شده ؛ گريختند .
( 636 ) بهز بن حكيم از پدرش و او از جدش نقل كرده است كه نبى صلى اللَّه عليه و آله فرمود :
لمبارزة علىّ بن ابى طالب عليه السّلام لعمرو بن عبد ود يوم الخندق أفضل من عمل أمّتى الى يوم القيامة .
يعنى : پاداش مبارزه و فضيلت نبرد على عليه السّلام با عمرو بن عبد ود در جنگ خندق از همه اعمال امّتم تا روز قيامت با فضيلتتر و برتر است . « 1 »
هامش
( 1 ) مؤلف در ذيل روايت بيان كرده روايت اين باب را تحت عنوان « باب شجاعت » در كتابى به نام « الخصائص » جمعآورى و تدوين كرده است .