عمرو گفت : اين را هم نمىپذيرم .
على عليه السّلام فرمود : تو سوارهاى و من پيادهام و اين سزاوار نيست ! عمرو با عصبانيت گفت : تاكنون چنين درخواستى را نشنيدهام . اسب خود را تازيانه زده ، از ميدان دور كرد .
آن گاه به نبرد پرداخت . عمرو كه مردى قوى هيكل بود در اثناى مبارزه شمشيرى را بر فرق على عليه السّلام فرود آورد . ضربه چنان محكم بود كه علاوه بر سپر ، سر را شكافت .
و خط شمشير بر پيشانى مبارك آن حضرت ماند .
على عليه السّلام درست در آن هنگام با شمشير از پايين ، پاهاى عمرو را هدف گرفت و دو پاى او را قطع كرد ، عمرو بر زمين افتاد ، و صداى تكبير پيروزى على عليه السّلام در فضاى ميدان طنينانداز شد .
رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله با شنيدن صداى تكبير فرمود :
به خدا سوگند ، على عليه السّلام پيروز شد ، و عمرو كشته شد .
عمر بن خطاب نخستين كسى بود كه خود را به او رساند ، ديد على عليه السّلام شمشير خود را با سپر عمرو پاك مىكند ، عمر با صداى بلند تكبير گفت و عرض كرد : يا رسول اللَّه ! آسوده خاطر باش كه عمرو بن عبد ود كشته شد .
پيامبر صلى اللَّه عليه و آله رو به على عليه السّلام كرد و فرمود :
يا على ! « فلو وزن اليوم عملك به عمل امّة محمّد صلى اللَّه عليه و آله لرجح عملك بعملهم و ذلك انّه لم يبق بيت من بيوت المشركين الّا و قد دخله وهن بقتل عمرو و لم يبق بيت من بيوت المسلمين الّا و قد دخله عزّ بقتل عمرو » .
اين پيروزى و ثواب آن بر تو مبارك باد .
اگر عمل امروز تو با اعمال امّت محمد صلى اللَّه عليه و آله مقايسه و موازنه شود ، همين يك عمل تو برتر و با فضيلتتر از همه اعمال امّت من است .
چون هيچ خانهاى از مشركان و هيچ قلبى از آنان نيست كه با كشتن عمرو بن عبد ود ، سستى و يأس و نوميدى در آن راه نيافته باشد .
شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — صفحة 223
مساهمون: روحانى
ص٢٢٣