( 383 ) انس بن مالك در باره كلام خداى تعالى
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ
چنين توضيح مىدهد كه منظور از بيّنه ، رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله است و منظور از شاهد در
يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ
، على بن ابى طالب عليه السّلام است .
به خدا سوگند كه على عليه السّلام زبان گوياى نبىّ صلى اللَّه عليه و آله در فسخ پيمان با مشركين مكه بود كه آيات برائت را با شهامت و صلابت تمام در مراسم حج بر مشركين قرائت فرمود .
( 384 ) حبيب بن يسار حديثى را نقل كرد كه زاذان از هم عصران على عليه السّلام گفته است :
امير المؤمنين على عليه السّلام فرمود :
« لو ثنيت لى الوسادة فجلست عليها لحكمت بين اهل التوراة بتوراتهم و بين اهل الانجيل بانجيلهم و بين اهل الزّبور بزبورهم و بين اهل الفرقان بفرقانهم بقضاء يزهر يصعد الى اللَّه . . . » .
اگر كرسى برايم گذاشته شود تا بر آن بنشينم و براى خلايق حكم كنم . مىتوانم در بين اهل تورات طبق قانون تورات و در ميان پيروان انجيل به كتاب انجيل و در بين طرفداران زبور به كتاب زبور و در بين پيروان فرقان به قرآن قضاوت و حكم كنم .
به خدا سوگند ، هر آيهاى كه در شب يا روز در بيابان يا كوه ، در خشكى يا دريا نازل شده است ، به اندازهاى در بارهء آن آيات مرا علم و عرفان است كه مىدانم در چه روز و ساعت و در شأن چه كسى نازل شده است . هيچ مرد قريشى نيست مگر اين كه در كتاب خدا جايگاه او را كه در نار يا نور است مشخّص كرده است .
در اين ميان مردى برخاست و پرسيد : يا امير المؤمنين ! چه آيهاى در شأن تو نازل شده است ؟
على عليه السّلام فرمود : آيهء
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ
را حتماً قرائت كردى ؟
بدان محمد صلى اللَّه عليه و آله بيّنه خداى سبحان است . و من شاهد از طرف او و پيروىكننده حكمت و آثار او هستم .
( 385 ) حديث قبلى از طريق ابو جارود چنين نقل شده است ، كه على عليه السّلام فرمود : اگر به