قضاوت بين خلايق بنشينم ، بين اهل انجيل به انجيل و بين اهل تورات به تورات و بين اهل زبور به زبور و بين امت محمد صلى اللَّه عليه و آله به قرآن قضاوت مىكنم به گونهاى كه ذرهاى خطا نداشته باشد .
مردى از ميان جمعيت برخاست و گفت : يا على عليه السّلام ! چه آيهاى در شأن تو نازل شده است .
امير المؤمنين على عليه السّلام فرمود : آيه
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ
در شأن من و مصطفى صلى اللَّه عليه و آله نازل شد كه رسول خدا بيّنهء خداى سبحان است و من شاهد از جانب مصطفى صلى اللَّه عليه و آله هستم .
( 386 ) باز از ابو جارود از حبيب بن يسار و او از زاذان دو روايت قبلى را از طريق راويان ديگرى اين گونه نقل كرده است .
روزى على عليه السّلام فرمود : اگر بخواهم بين ملل مختلف و اديان متعدد بر طبق كتاب آسمانى آنان حكم كنم ، قادرم چنين كنم .
حتى در مورد كلام ربّانى و آيات قرآنى مىتوانم بگويم كدام آيه در شب يا روز و چه آيهاى در دشت يا دمن و كدام آيه در دريا يا خشكى نازل شده است .
حتى مرا معرفت آن گونه است كه شأن نزول همه آيات را مىتوانم بيان كنم .
خداى تعالى مرا تا آن جا علم عنايت فرمود كه بتوانم بگويم مردان و زنان قريش بر طبق كدام آيات به بهشت يا جهنّم سوق داده مىشوند .
چون سخن بدين جا رسيد مردى از آن ميان برخاست و گفت :
يا امير المؤمنين ! كدام آيه در حقّ شما نازل شده است ؟
على عليه السّلام فرمود : در آيه
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ
مصطفى صلى اللَّه عليه و آله بيّنه الهى است و من شاهد از طرف مصطفى صلى اللَّه عليه و آله هستم .
( 387 ) ابن عبّاس در توضيح آيه شريفه فوق مىگويد :
وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ
شاهد در اين آيه فقط على بن ابى طالب عليه السّلام است .