رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مىفرمايد ؛ هيچ كسى حق ندارد ، عريان به طواف بيت اللَّه بپردازد و بدانيد سعى و تلاش شما ضايع است ، و به جز مؤمن به خدا و پيامبر صلى اللَّه عليه و آله احدى وارد بهشت نمىشود .
( 323 ) مصعب بن سعد از پدرش سعد چنين نقل مىكند :
نبىّ صلى اللَّه عليه و آله ابو بكر را با آيات برائت به سوى مكّه فرستاد ، چون او به ضجنان رسيد ، على عليه السّلام را در پى وى فرستاد ، ابو بكر وقتى صداى شتر رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله را شنيد ، گمان كرد ، آن حضرت به جانب مكّه مىآيد . چون نزديك شد . على عليه السّلام را مشاهده كرد .
على عليه السّلام آيات سوره برائت را از ابو بكر گرفت ، و به مكه رفت و براى مشركين خواند .
( 324 ) ابو هريرة يا ابو سعيد خدرى ، يكى از اين دو نقل كرده است كه در ابتدا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله ، ابو بكر را براى قرائت آيات برائت به جانب مكّه اعزام كرد ، وقتى او به ضجنان رسيد ، از پشت سر صداى ناقه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله را شنيد ، گمان كرد آن حضرت است . چون نزديك شد على عليه السّلام را ديد كه بر شتر رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله نشسته است و به طرف مكّه مىآيد .
ابو بكر پرسيد : چه خبر جديد دارى ؟
على عليه السّلام فرمود : خير است ؛ رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله فرمان داد تا آيات برائت را من در بين مشركين بخوانم ، و تو فقط در مراسم حج شركت كنى .
پس هر دو به جانب مكه روان شدند و هر يك طبق دستور نبىّ صلى اللَّه عليه و آله وظيفه خود را بپايان بردند ، چون برگشتند و به خدمت رسول صلى اللَّه عليه و آله رسيدند . ابو بكر پرسيد : چه اتفاقى افتاد كه سلب مأموريت شدم ؟
پيامبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود : تو براى ما خير هستى ، و مصاحب در غار و مصاحب من در حوض كوثر هستى ؛ امّا
« انّه لا يبلّغ عنّى غيرى او رجل منّى » .
چون اين مأموريت و ابلاغ آن ، كار فوق العادهاى بود ، بايد يا خودم شخصاً
شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — صفحة 124
مساهمون: روحانى
ص١٢٤