[ 51 ]
أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
( توبه / 19 ) آيا سيراب ساختن حاجيان و آباد كردن مسجد الحرام را همانند ( كار ) كسى پنداشتهايد كه به خدا و روز بازپسين ايمان آورده و در راه خدا جهاد مىكند ( نه ، اين دو ) نزد خدا يكسان نيستند .
( 328 ) شعبى مىگويد ، آيه شريفه فوق در مورد على عليه السّلام و عمويش عباس زمانى كه با هم گفت و گو مىكردند نازل شد « 1 » .
( 330 ) وكيع از اسماعيل بن ابى خالد و او از شعبى روايت كرده است :
آيه
أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ . . .
در شأن على عليه السّلام و عباس نازل شد « 2 » .
( 332 ) ابن سيرين روايت خويش را چنين نقل مىكند :
روزى على عليه السّلام از مدينه وارد مكّه شد ، به عمويش عبّاس گفت :
اى عموى رسول خدا ! چرا مهاجرت نمىكنى و به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله ملحق نمىشوى ؟
عباس گفت : عمارت و آبادانى مسجد الحرام و پردهدارى بيت اللَّه را به عهده دارم و اين كارى ارجمند است ، و نمىتوانم آن را رها كنم و به مدينه مهاجرت نمايم .
خداى سبحان در پاسخ عباس ، آيهء شريفهء
أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
را بر پيامبرش صلى اللَّه عليه و آله نازل فرمود .
( 333 ) عروة بن زبير در شأن نزول اين آيه شريفه چنين نقل مىكند :
دو تن از بزرگان مكّه به نامهاى عباس بن عبد المطلب و شيبة بن عثمان مسلمان شدند ، امّا به مدينه مهاجرت نكردند تا به رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله ملحق شوند . البته عبّاس
هامش
( 1 ) روايت رقم 329 / شواهد التنزيل از شعبى با همين متن و لفظ نقل شده است .
( 2 ) روايت رقم 331 / شواهد التنزيل از شعبى همين گونه نقل شده است .