فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ
بيان چگونگى دعوت نوح است ، يعنى من آنان را دعوت كردم و مقتضاى هواهاى آنان به آنها وعده دادم ، تا دعوت من سبب ميل آنها به مدعوّ شود ، نه سبب نفرت آنها .
إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً
خداوند بسيار بخشاينده كسى است كه استغفار كند .
يُرْسِلِ السَّماءَ
ابر .
عَلَيْكُمْ مِدْراراً
بركت و باران زياد .
وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً
يعنى در دنيا و آخرت .
ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً
اين جمله از قول نوح عليه السّلام يا ابتداى كلام از جانب خدا خطاب به آنانست .
و « وقار » سنگينى و عظمت است ، به معناى رجا ضدّ نااميدى است و گاهى به معناى ترس استعمال مىشود .
معناى آن اين است : شما چه حالى داريد و داراى چه حالتى مىباشيد ؟
آيا از سفيهان يا مجانين هستيد ؟
چون شما دربارهى خدا اميدوار به وقار نيستيد و به رسيدن عذاب عجله مىكنيد ، يا چه فايده و چه نفعى به حال شما دارد در حالى كه شما اميد وقار و عظمت براى خدا نداريد ؟ يا چگونه است حال شما ؟
آيا ديوانه يا مست هستيد ؟
چون شما از عظمت و بزرگى خدا نمىترسيد ، يا در اين نترسيدن چه فايدهاى براى شما هست ؟ !
وَ قَدْ خَلَقَكُمْ أَطْواراً
خداوند شما را در مراحل مختلف