سورة سبا مكية ، و هى اربع و خمسون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشاينده مهربان « 1 »
1 - شكر و سپاس خداى عزّ و جلّ را آنك او راست آنچه اندر آسمانهاست و آنچه اندر زمين است ، و او راست شكر و سپاس اندران جهان ، و اوست حكمت دان و دانا « 2 »
2 - و داند آنچه همى آيد اندر زمين ، و آنچه بيرون آيد از آن ، و آنچه فرستد از آسمان ، و آنچه اندر شود اندران ، و اوست مهربان و آمرزگار « 3 »
3 - و گفتند آن كسها كه كافر شدند كه : نيايد بما رستخيز . بگو :
آرى و خداوند من آيد بشما ، دانندهاى نهانى ، و نه دور شود از او مقدار مورچهاى زرد « 4 » اندر آسمانها و نه اندر زمين ، و نه كوچكتر « 5 » از آن و نه بزرگتر مگر كه اندر كتابى هويداست « 6 »
هامش
( 1 ) مهربان بخشاينده . ( بو . آ ) - بنام آن خدايى كه ايمان داد ، مهربان كه بر ايمان نگاه داشت ، بخشاينده كه با ايمان بيرون برد . ( صو )
( 2 ) استوار كارست و آگاه . ( بو ) - با حكمت و آگاه . ( آ ) - استوار كار از همه چيزها آگاه . ( صو )
( 3 ) و آنچه فرود آيد از آسمان ، يعنى ملائكه و باران ، و آنچه بر شود اندر وى ، يعنى فريشته و اعمال ، ويست بخشاينده و آمرزنده . ( بو )
( 4 ) بگوى آرى بيايد بخداى من كه بيارد شما را ، دانندهء ناپيدا ، غايب نشود از وى همسنگ مورچهء . ( بو ) - بگوى آرى بيايد و خداوند من كه بيارد بشما دانندهء پوشيده ، نه پنهان شود از وى همسنگ مورچهاى . ( آ )
( 5 ) و نه خوردتر . ( بو ) - و نه خردتر . ( آ ) - و نه كوچكتر .
( صو )
( 6 ) نامهء است پيدا - يعنى لوح محفوظ - ( بو )