19 - امّا آن كسها كه بگرويدند و كردند نيكيها ايشان را باشد بهشت جايگاه فرو آوردن بدانچه بودند و مىكردند « 1 »
20 - و امّا آن كسها كه كافرانند جايگاه ايشان باشد آتش و هر آن گاه كه خواهند كه بيرون آيند ازان اندر آرند ايشان را اندران ، و گويند ايشان را كه : بچشيد عذاب آتش آنك بوديد بدان و دروغ زن همى داشتيد « 2 »
21 - و بچشانيم ايشان را از عذاب كمترين بيرون عذاب بزرگتر تا مگر ايشان باز آيند « 3 »
22 - و كيست ستم كارتر از آنك پند دهند او را بآيتهاى خداوند او پس روى برگرداند از آن ؟ كه مائيم از كافران كينه خواهان
23 - و بدرستى كه بداديم موسى را كتاب كه مه باش اندر شك « 4 » از ديدار او ، و كرديم او را راه راست فرزندان « 5 » يعقوب را
24 - و كرديم از ايشان امامان راه همى نمايند « 6 » بفرمان ما چون صبر كردند و بودند بآيتهاى ما بىگمان
25 - كه خداوند تو اوست كه داورى كند ميان ايشان روز قيامت اندر آنچه بودند اندران خلاف همى كردند « 7 »
26 - يا نه پيدا آمد ايشان را كه چند هلاك كرديم از پيش ايشان از
هامش
( 1 ) بوستانهايى جاى بودن پاداشى به آنچه همى كنند . ( بو ) - بوستانهاى بهشت جاى فرود آوردن بدانچه بودند همى كردند . ( آ )
( 2 ) آنكه شما وى را بدروغ داشتيد . ( بو )
( 3 ) از عذاب نزديكترين يعنى كمترين پيش از عذاب بزرگترين تا مگر ايشان باز گردند - ( بو )
( 4 ) نامه يعنى توريت مباش اندر گمانى . ( بو ) - گمان . ( آ ) - شك . ( صو )
( 5 ) و بكرديم آن را راه نماى مر پسران . ( بو )
( 6 ) پيش روان ، راه همى نمودند . ( بو . صو )
( 7 ) روز خاستن اندر آنچ بودند اندر وى ناهموارى مىكردند . ( بو )