[ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ ]
لفظ « تفعلون » به هر دو صورت خطاب و غيابى ( مغايب ) خوانده شده است .
[ وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ]
دعاى مؤمنين را خداوند مستجاب مىگرداند ، دعاى مطلق آنها را ، يا دعاى آنها در صورتى كه براى خدا و لقاى او باشد ، يا دعاى آنان را در مورد برادرانشان چنانچه در خبر آمده است .
و مقصود از ايمان اسلام يا ايمان خاصّ است .
بنا بر اوّل مقصود از عمل صالح بيعت خاصّ و ايمان خاصّ است .
يا معناى آيه اين است كه خداوند خواستههاى كسانى را كه به خدا يا نبىّ صلّى اللّه عليه و آله در مودّت و دوستى به خويشاوندان پيامبر ايمان بياورند ، برى آورده .
[ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ]
و افزون بر آنچه كه خواستهاند نيز عطا مىكند .
[ وَ الْكافِرُونَ ]
و كسانى كه به ولايت علىّ عليه السّلام كافر شدند .
[ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ ]
برايشان عذاب سختى است و براى اشاره به اين مطلب كه عذاب كفّار از لواحق و لوازم اعمال آنان و از توابع مشيّت عرضى الهى است اسلوب و روش را در اينجا تغيير داد .
[ وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ ]
بدان كه ظلم و ستم و عداوت نفس انسانى با خلق خدا ، عدول آن از حقّ جز از انانيّت و خودپسندى نفس ناشى نمىشود .
زيرا هر اندازه از نيازمندى به حقّ را بكاهد و بر بىنيازيش