پرش به محتوای اصلی

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۳ — صفحه 63

پدیدآورندگان:

ص۶۳

عذاب اخروى نداشتند به آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله ستم روا داشتند . [ تَرَى ] الآن مىبينى يا در آخرت خواهى ديد ، خطاب مخصوص به محمّد صلّى اللّه عليه و آله يا عامّ است . [ الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ ] ستمگران را ترسان و خايف مىبينى . [ مِمَّا كَسَبُوا ] ترس ستمگران از كيفر كارهايى است كه انجام داده‌اند ، يا از خود اعمال است بنا بر تجسّم اعمال در دنيا چنانچه حال بعضى از گناهكاران چنين است ، يا در آخرت چنانچه حال همه است . [ وَ هُوَ واقِعٌ بِهِمْ ] در دنيا عذاب آنها حتمى است ولى احساس نمىكنند ، يا عذاب آخرت مقصود است . [ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ ] اين جمله عطف بر دو مفعول « ترى » است ، يعنى مىبينى كسانى را كه ايمان آورده‌اند . . . تا آخر ، يا عطف بر اسم « انّ » و خبر آن ، يا عطف بر جمله‌ى « إِنَّ الظَّالِمِينَ . . . تا آخر آيه ، يا عطف بر جمله‌ى « تَرَى الظَّالِمِينَ » يا بر جمله‌ى « هُوَ واقِعٌ بِهِمْ » مىباشد . [ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ] ظرف « عند ربّهم » ظرف مستقرّ و حال از فاعل « يشاءون » يا از موصول ، يا از مجرور « لهم » يا از ضمير متن در آن ، يا خبر بعد از خبر يا خبر مبتداى محذوف ، يا متعلّق به « يشاءون » يا « بل هم » مىباشد . [ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ] اينكه گفته شد فضل بزرگى است / [ ذلِكَ ] لفظ « ذلك » اشاره به همان چيزى است كه ذكر شد كه قدر آن عظيم و منزلت و مقام آن بالا است . [ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا