پرش به محتوای اصلی

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ۱۳ — صفحه 60

پدیدآورندگان:

ص۶۰

[ وَ هُوَ الْقَوِيُّ ] و خداوند تواناست و بر هر چيزى كه بخواهد قادرست . [ الْعَزِيزُ ] هيچ مانعى از كار خدا منع نمىكند ، پس تأخير در مؤاخذه‌ى آنها از جهت عجز و ناتوانى نيست ، نيز از آن جهت نيست كه مانعى او را از اين كار منع كند ، بلكه از باب لطف به بندگان است . [ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ ] اين جمله جواب سؤال مقدّر است ، گويا گفته شده : بنابراين كسى كه براى آخرت يا دنيا كوششى انجام دهد از سعى و كوشش خود هيچ بهره‌اى نمىبرد ، پس خداى تعالى در جواب فرمود : كسى كه در سعى خودش دنبال آخرت باشد ما هم بر كاشته‌ى او مىافزاييم . [ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ ] و به مقدار سعى و كوشش او به او عطا مىكنيم و بيش از مقدار سعى نيز افزون مىكنيم . [ وَ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها ] كسى كه طالب دنيا باشد ما به مقدار تخمى كه كاشته يا كمتر از آن را به او مىدهيم ، كه اين جمله در مقابل جمله‌ى نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ بيش از اين افاده نمىكند . [ وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ ] و بهره‌اى از آخرت ندارد ، چه كه او براى آخرت كشت نكرده است . از امام صادق عليه السّلام آمده است : مال و اولاد كشت دنيا است ، عمل صالح كشت آخرت است ، كه گاهى خداوند همه‌ى آنها را براى گروهها و ملّت‌هايى جمع مىكند . از امام صادق عليه السّلام آمده است : مال و اولاد كشت دنيا است ، عمل صالح كشت آخرت است ، كه گاهى خداوند همه‌ى آنها را براى گروهها و ملّت‌هايى جمع مىكند . از امام صادق عليه السّلام است : كسى كه به جهت نفع دنيوى حديث بخواهد در آخرت بهره‌اى نخواهد داشت ، كسى كه خير آخرت بخواهد خداوند خير دنيا و آخرت را به او اعطا خواهد كرد .