تفسير
[ وَ الذَّارِياتِ ذَرْواً ]
قسم به نفس بادهاى عالم كه نيكو بپراكنند .
ذرت الرياح التراب و الهيثم و « اذرت » و « ذرّت » يعنى باد خاك و خاشاك را پراند ، مقصود در اينجا باد ، يا زنانى است كه اولاد مىآورند ، يا اسبابى است كه به خلقت خلائق مشغولند ، از قبيل ملايكه و غير آنها .
[ فَالْحامِلاتِ وِقْراً ]
قسم به ابرها كه بار سنگين باران را به امر حقّ حمل مىكنند .
و ابرهايى كه حاصل باران مىباشند ، يا بادهايى كه حملكنندهى ابرها هستند ، يا زنان حامله .
لفظ « وقرا » با فتحه واو به حالت مصدر خوانده شده است ، لفظ « وقر » با كسرهى واو به معناى بار سنگين است « 1 » .
[ فَالْجارِياتِ يُسْراً ]
و قسم به كشتىهايى كه به آسانى در درياها راه مىافتند ، يا بادهايى كه در محلّ وزيدن باد جريان پيدا مىكنند ، يا مقصود ستارگانى است كه در مناطق خويش جريان دارند .
[ فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً ]
و قسم به فرشتگانى كه روزىها و بارانها را ( باذن خدا ) تقسيم مىكنند ، يا بادهايى كه بارانها و ابرها را تقسيم مىكنند ، يا مقصود همهى آنهايى است كه چيزى را قسمت مىكنند ، از قبيل ملايكه و بادها و انبيا و اوليا عليهم السّلام .
اين آيه قسم از جانب خداى تعالى است ، پس اگر اين اوصاف
هامش
( 1 ) جوهرى : وقر اغلب دربارهى استر ، الاغ ، وسق درباره شتر به كار مىرود .
قاموس قرآن ج 7 ص 234