نوشت « 1 » : اين چيزى است كه محمّد بن عبد اللّه صلّى اللّه عليه و آله و جماعتى از قريش و سهيل بر آن توافق توافق نمودند كه ده سال جنگ نباشد و از جنگ با يكديگر دست برداريم و بين ما نه دزدى باشد و نه خيانت و به يكديگر كارى نداشته باشيم ، هر كس دوست داشته باشد عهد و بيعت محمّد داخل شود بتواند اين كار را انجام دهد ، هر كس دوست داشته باشد در بيعت و پيمان قريش وارد شود بتواند و هر كس بدون اجازهى ولىّ خود نزد محمّد صلّى اللّه عليه و آله بيايد محمّد صلّى اللّه عليه و آله او را به ولىّ او بر مىگرداند و اگر از اصحاب محمّد صلّى اللّه عليه و آله كسى به سوى قريش برود لازم نيست او را به محمّد صلّى اللّه عليه و آله باز گردانند .
و اسلام در مكّه ظاهر و آشكار باشد و هيچ كس بر دينش اجبار و اكراه نشده و مورد آزار و اذيّت و سرزنش قرار نگيرد ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله و اصحابش امسال را بر مىگردند و در سال آينده وارد مكّه مىشوند و سه روز در مكّه مىمانند ، با سلاح داخل مكّه نمىشوند مگر سلاح عادى مسافر و شمشيرها در غلاف . اين پيماننامه را علىّ بن ابى طالب عليه السّلام نوشت ، مهاجرين و انصار شاهد اين نوشته بودند .
سپس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : يا على عليه السّلام تو نخواستى اسم مرا از نبوّت پاك كنى ، ولى سوگند به خدايى كه مرا به حقّ به نبوّت مبعوث نمود چنين موردى براى تو پيش خواهد آمد كه به فرزند آنان همين افراد جواب مثبت دهى در حالى تو دلتنگ و ناراحت و مظلوم هستى .
هامش
( 1 ) در واقع على نوشت . زيرا طبق آيه 48 عنكبوت« وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ( تو با دست خود ننوشتهاى ) » به پيغمبر خدا نوشتن نمىدانست .