فتح كنم و طواف و سعى به جاى آرم و با حلقكنندگان حلق كنم .
وقتى بيشتر به پيامبر اصرار كردند به آنان فرمود : اگر صلح را قبول نداريد برويد و جنگ كنيد ، آن عده به سوى قريش رفتند در حالى كه آنها آمادهى جنگ بودند و بر اينان حمله كردند و اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شكست بدى خوردند و خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بازگشتند و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله تبسّم نمود ، سپس فرمود : يا علىّ شمشير را بگير و با قريش مقابله كن ، امير المؤمنين شمشيرش را برگرفت و بر قريش حمله كرد ، همينكه قريش به امير المؤمنين عليه السّلام نگريستند عقبنشينى نمودند و گفتند : يا علىّ براى محمّد صلّى اللّه عليه و آله در آنچه كه به ما وعده داده بود بدان حاصل شد ؟
على عليه السّلام فرمود : نه ، اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شرمسار و خجلت زده برگشتند و از آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله عذر خواهى مىنمودند .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به آنان فرمود : آيا در روز بدر اصحاب من نبوديد كه خداوند دربارهى شما اين آيه را نازل فرمود :
إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُرْدِفِينَ
« 1 » ؟
آيا در روز احد اصحاب من نبوديد كه نازل شد :
إِذْ تُصْعِدُونَ وَ لا تَلْوُونَ عَلى أَحَدٍ وَ الرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْراكُمْ
« 2 » ؟ آيا اصحاب من در فلان روز نبوديد ؟ آيا اصحاب من در چنان روز نبوديد ؟ . . . اصحاب از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله عذر خواهى كردند و بر كارى كه انجام داده بودند پشيمان شده و اظهار ندامت كردند و گفتند : خدا و
هامش
( 1 ) سوره انفال ، آيه 9
( 2 ) آل عمران ، 153