از امام صادق عليه السّلام آمده است كه فرمود : سبب نزول اين سوره و اين فتح و پيروزى بزرگ اين است كه خداى تعالى به رسولش در خواب دستور داد كه داخل مسجد الحرام شده ، طواف نمايد و با حلقكنندگان حلق نمايد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اين موضوع را به اصحابش خبر داد ، آنان را امر به خروج نمود و خارج شدند ، وقتى به ذى الحليفه رسيدند آنجا براى عمره احرام بستند و شترها را براى قربانى بردند و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شصت و شش قربانى فرستاد ، هنگام احرام اعلام داشت تا ذى الحليفه احرام بستند ، در حالى كه براى عمره تلبيه مىگفتند ، هر كس از آن عدّه كه قربانى سوق مىكرد ( روانه براى ذبح ) قربانى خوب و مجلّل سوق مىنمود .
هنگامى كه اين موضوع به گوش قريش رسيد خالد بن وليد را با دويست سواره فرستادند او كمين گرفت تا رسول خدا را استقبال كند ، خالد بن وليد در كوهها با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را زير نظر داشت در قسمتى از راه وقت نماز ظهر رسيد كه بلال اذان گفت و رسول خدا با مردم نماز خواند ، خالد بن وليد گفت : اگر ما در حال نماز به مسلمانان حمله مىكرديم بر آنها غالب مىشديم ، چه آنان نمازشان قطع نمىكنند ، ولى الآن آنها نماز ديگرى در پيش دارند كه آن را از نور چشمشان بيشتر دوست دارند ، صبر مىكنيم هر وقت مشغول نماز شدند حمله مىكنيم .
در اين موقع بود كه جبرئيل بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نازل شد و نماز خوف را آورد .
روز دوّم كه شد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به حديبيّه رسيد ، آن بر كنار حرم واقع شده ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در بين راه كه مىآمد از اعراب مىخواست كه
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 281
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٢٨١