حديثى در احوال مردم در آخر زمان
قمّى گفته : ابن عبّاس گفت : ما با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حجّ گزارديم ، آن حجّة الوداع بود ، پس حلقهى درب كعبه را گرفت ، سپس رويش را به سوى ما گردانيد و فرمود : آيا به شما از علامت قيامت خبر ندهم ، در آن روز نزديكترين مردم سلمان قدّس سرّه بود ، كه گفت : بلى يا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : از علامات قيامت است از بين رفتن نمازها ، پيروى از شهوات ، تمايل به هوا و هوسها ، تعظيم صاحبان ثروت و فروختن دين به دنيا ، در آن هنگام است كه قلب مؤمن در داخل بدنش ذوب مىشود ، همانطور كه نمك در آب ذوب مىشود ، اين بدان جهت است كه مؤمن منكر را مىبيند و نمىتواند آن را تغيير دهد .
سلمان عرض كرد : يا رسول اللّه اين مطلب محقّق خواهد شد ؟
فرمود : بلى ، سوگند به كسى كه جانم به دست او است يا سلمان اين مطلب محقّق شدنى است .
اى سلمان در آن هنگام است كه اميران و پادشاهانى ستمگر بر مردم مسلّط مىشوند ، وزيران فاسق ، عارفانى ظالم و ستمگر و امانتدارهاى خاين بوجود مىآيند .
سلمان عرض كرد : يا رسول اللّه اين مطلب محقّق شدنى است ؟
فرمود : بلى ، سوگند به كسى كه جانم به دست او است .
يا سلمان در آن هنگام است كه منكر معروف و معروف منكر مىشود ، خائن امين محسوب شده و امين خيانت مىكند ، راستگو مورد تكذيب و دروغگو مورد تصديق قرار مىگيرد .