ساكت بود و به چيزى دعوت نمىكرد .
يا هر دو حال از فاعل « تقوموا » است ، يعنى براى خدا قيام كنيد در حالى كه هر يك از شما داراى دو وجه باشد ، وجه قبول رسالت ، وجه قبول ولايت ، چنانچه در زمان رسول صلّى اللّه عليه و آله بود ، يا داراى يك وجه ، كه آن وجه قبول ولايت است .
كه احكام رسالت مقدّمه قبول ولايت است ، چنانچه وارد شده كه خداوند در رسالت ترخيص نموده و در ولايت ترخيص نكرده است . « 1 » طبق تفسيرهاى سابق دو لفظ « مثنى و فرادى » دو حال از فاعل « تقوموا » است و اختصاص به اين دو حالت براى آن است كه ازدحام و شلوغى حواس را پراكنده مىكند ، حالت فكر باقى نمىگذارد .
و قول خدا :
« قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ »
دلالت بر تفسير « واحدة » به ولايت مىكند ، چون رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بر رسالتش اجر و مزدى درخواست نكرده جز مودّت و دوستى خويشان و اهل بيت خود ، يعنى پيروى كردن از اوصياى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و قبول ولايت آنها ، يعنى دوستى خويشان و اهل بيت كه من از شما به عنوان مزد تبليغ درخواست كردم براى شما نافع و مفيد است چه اگر شما از آنها پيروى بكنيد از عذاب آخرت نجات پيدا خواهيد كرد و دنياى شما مبارك و در آخرت خداوند بر شما نعمت خواهد داد .
چنانچه فرمود :
« لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ »
يعنى بركات آسمان بر حسب آخرت ،
هامش
( 1 ) خصال شيخ صدوق : ج 1 ، ص 227 ، ح 21 .