تفسير
وَ الَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ
أُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ
آنان كه در نابودى و محو آيات ما مىكوشند جهت انتقام و عذاب حاضر خواهند شد .
اين جمله به اعتبار معنا مقابل جمله سابق است ، گويا كه گفته است : حال آن دسته از صاحبان اموال و اولاد كه ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند چنين و چنان است ، كسانى از صاحبان اموال و اولاد يا از مطلق مردم كه در محو و نابودى آيات ما مىكوشند اعمّ از آيات آفاقى تكوينى و تدوينى و آيات انفسى به خصوص آيات بزرگ ما ماند انبيا و جانشينان آنان عليهم السّلام و بدينوسيله مىخواهند خداى تعالى ، يا انبيا و اوليا ، يا مؤمنينى را كه مقرّ و معترف به آيات هستند ناتوان و عاجز سازند اينان جهت كيفر عملشان براى عذاب حاضر خواهند شد .
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ
اين آيه نسبت به يك شخص به اعتبار دو وقت از اوقات او مىباشد ، تقييد لفظ « يقدر » به لفظ « له » دلالت بر اين معنا مىكند .
و آيه سابق نسبت به اشخاص متعدّد است پس تكرارى در بين نيست .
يا اين آيه خطاب به مؤمنان ، آيه قبل از خطاب به كافران است ، تقييد به قول خدا : « من عباده » دلالت بر اين معنى مىكند كه باز تكرارى وجود ندارد ، ممكن است اين آيه تأكيد و تكرار آيه