فَنَبَذْناهُ بِالْعَراءِ
او را به صحرا انداختيم ، جايى كه از هر پوشاننده و سايهاندازى خالى بود و هيچ درخت يا گياه ، يا بنا يا كوه در آنجا نبود .
وَ هُوَ سَقِيمٌ وَ أَنْبَتْنا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ
در حالى كه بيمار بود ، براى او درخت يقطين رويانديم و آن درختى است كه از زمستان تا تابستان مىماند ، ساقه هم ندارد و بعضى معتقدند مقصود بوتهى كدو است .
وَ أَرْسَلْناهُ إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ
او را به يكصدهزار ، بلكه بيشتر فرستاديم .
از امام صادق عليه السّلام آمده است : اضافه بر يكصد ، هزار و سى هزار تن بودند . « 1 »
فَآمَنُوا فَمَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ
تا وقت رسيدن اجلهايشان .
آيات 149 - 182
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 149 تا 182 ]
فَاسْتَفْتِهِمْ أَ لِرَبِّكَ الْبَناتُ وَ لَهُمُ الْبَنُونَ ( 149 ) أَمْ خَلَقْنَا الْمَلائِكَةَ إِناثاً وَ هُمْ شاهِدُونَ ( 150 ) أَلا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ( 151 ) وَلَدَ اللَّهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ ( 152 ) أَصْطَفَى الْبَناتِ عَلَى الْبَنِينَ ( 153 )
ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ( 154 ) أَ فَلا تَذَكَّرُونَ ( 155 ) أَمْ لَكُمْ سُلْطانٌ مُبِينٌ ( 156 ) فَأْتُوا بِكِتابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 157 ) وَ جَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً وَ لَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ
هامش
( 1 ) كافى : ج 1 ، ص 174 ، ح 1 .