ملكوت امام روشن گشته و انسان با نور امام از نور آفتاب بىنياز مىشود .
چنانچه مولوى از زبان شيخ معروف مغربى گفته است :
گفت عبد اللّه شيخ مغربى * شصت سال از شب نديدم من شبى
من نديدم ظلمتى در شصت سال * نه به روز و نه به شب از اعتدال
و چون انسان نمونهاى از عالم است اينچنين است كه هرگاه با ولادت دوّم متولّد شود و ملكوت امامش بر او ظاهر گردد چگونگى روشن شدن زمين با نور پروردگارش بر او ظاهر مىشود .
امام صادق عليه السّلام فرمود : پروردگار زمين امام آنست ، پرسيده شد :
آنگاه كه خروج كند چه مىشود ؟
فرمود : آن وقت مردم از نور آفتاب و ماه بىنياز مىشوند ، به نور امام اكتفا مىكنند .
و از امام صادق عليه السّلام آمده است : آنگاه كه قائم ما قيام كند زمين با نور پروردگارش روشن مىشود ، بندگان از نور آفتاب و ماه بىنياز مىشوند و تاريكى از بين مىرود ، همهى اين مطالب در عالم صغير اشاره به تولّد دوّم و ظهور ملكوت امام عليه السّلام است .
سورهى مؤمن ( غافر )
در تفسير
ما يُجادِلُ فِي آياتِ اللَّهِ إِلَّا الَّذِينَ كَفَرُوا
مرقوم فرمودهاند : جز كسانى كه به ولايت تكوينى و تكليفى كافر شدند .
كه كفر به خداوند ، ملايكه ، كتابها ، فرستادگان ، نعمتهاى خدا و روز قيامت ، محقّق نمىشود مگر بعد از كفر به ولايت تكوينى و تكليفى ، چه انسان مادامىكه وجههى دلش را نپوشاند كافر به خدا ، روز قيامت ، ملايكه ، رسولان ، كتابها و نعمتهاى الهى نمىشود ، وجهه قلب همان ولايت تكوينى