تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 118

مساهمون:

ص١١٨
زيورى بيرون مىآوريد و آن را مىپوشيد كشتيها را در آن ، دريا شكاف مىبينى تا در طلب روزى مقرّر از جانب او برآييد ، باشد كه سپاس بگذاريد . از شب مىكاهد و بر روز مىافزايد و از روز مىكاهد و بر شب مىافزايد و خورشيد و ماه را رام كرده است كه هر يك تا سر آمدى معيّن روان است ؛ چنين است خداوند پروردگارتان ، كه فرمانروايى او راست ، كسانى را كه ( اى ناباوران ) به جاى او مىخوانيد مالك چيزى حتّى به اندازه پوست هسته خرما نيستيد . اگر بخواندينشان ، نداى شما را نمىشنوند ، اگر هم مىشنيدند ، پاسختان را نمىدادند ، روز قيامت ، شركت شما را انكار مىكنند و هيچ كس چون خداوند آگاه تو را آگاه نمىسازد .

تفسير

وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ
اين جمله عطف به اعتبار معنا يا بر مقدّر است ، گويا كه گفته است : خداوند شما را به سبب كلمه‌هاى پاك و عمل صالح عزيز گردانيد ، با مكر بدكاريها خوار گردانيد ، نيز خداوند شما را از خاك آفريد .
ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْواجاً
سپس شما را مذكّر و مؤنّث به صورت زوج و جفت آفريد ، يا شما را اصنافى مذكّر و مؤنّث ، سفيد و سياه ، زشت و زيبا و بدبخت و خوشبخت قرار داد .
وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى
هيچ مؤنّث از شما يا از مطلق حيوان حامله نمىشود .
وَ لا تَضَعُ
و وضع حمل نمىكند .
إِلَّا بِعِلْمِهِ
مگر با علم و آگاهى خداوند ، پس از خدا چيزى غايب نمىشود ، پس چگونه ممكن است مكر آنان يا عمل