در تفسير قمىّ آمده است : اين آيه كنايه از كسانى است كه حقّ آل محمّد صلى اللّه عليه و آله را غصب كردند ، كه مىگويند : اى كاش ما خدا و رسول را در حقّ امير المؤمنين عليه السّلام اطاعت مىكرديم ، نه سادت و كبرا را .
مقصود از سادات و كبرا اوّلين كسانى هستند كه ابتدا به ظلم آل محمّد و غصب حقّ آنان كردند و ما را از بهشت گمراه كردند ، در اينجا مقصود از سبيل ، راه امير المؤمنين عليه السّلام است .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قالُوا
اى مؤمنين مانند كسانى نباشيد كه موسى را اذيّت كردند و خداوند او را از آنچه كه در حقّ او مىگفتند و اذيّت مىكردند تبرئه كرد .
در اينجا مناسب مقام كه آيات ايذاى رسول و مؤمنين را بر ايذا در حقّ على عليه السّلام و ايذاى على عليه السّلام و فاطمه عليها السّلام حمل نموديم اين است كه معناى آيه چنين باشد : اى مؤمنين در اذيّت كردن رسول صلى اللّه عليه و آله يا در اذيّت كردن على عليه السّلام مانند كسانى نباشيد كه موسى را اذيّت كردند .
وَ كانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهاً
موسى نزد خدا وجيه و با حيا بود ، اين بدان جهت بود كه موسى آن قدر شرم داشت كه هنگام شستشو و غسل جايى مىرفت كه كسى او را نبيند ، تا جايى كه بعضى گفتند :
موسى عنين است و بعضى گفتند : آلت مردانگى ندارد .
و برخى گفتند : او داراى عيب است ، يا برص دارد و يا فتق .
پس يك مرتبه رفت كه خود را شستشو دهد لباسش را روى سنگى گذاشت و باد لباس او را برد ، موسى در طلب لباس رفت و بنى اسرائيل او را عريان ديدند و فهميدند كه او مانند بهترين مردان