طايفه سبطيان را زبون مىساختند .
يُذَبِّحُ أَبْناءَهُمْ
لفظ
يُذَبِّحُ
بدل از
يَسْتَضْعِفُ
است ، يعنى نوع استضعاف اين بود كه پسرانشان را سر مىبريد .
وَ يَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ
و زنانشان را باقى مىگذاشت ، يا نسبت به شرم و حياى زنان تجسّس مىكرد و اين تجسّس و تفتيش براى اين بود كه حامله يا عيب داشتن آنان را معلوم دارند .
إِنَّهُ كانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ
او در زمين از فسادكنندگان بود و اهل فساد كسى است كه اهل زمين را از طلب كمالشان و رسيدن به رسول يا امام منع مىكند ، يا با كشتار و بردهكشى ( بدون استحقاق ) فساد مىكند .
وَ نُرِيدُ
مناسب چنين بود كه بگويد : ( و أردنا ) به صورت ماضى ، ليكن به مضارع عدول نمود تا اشاره به استمرار اين اراده در گذشته و آينده باشد و اشاره به جهت تأويل .
زيرا كه فرعون عالم صغير در زمين خودش علوّ نموده و خداوند مىخواهد بر موسى اين عالم و قومش منّت گذارد و نيز اشاره به دلدارى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله باشد ، زيرا پس از آن كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله اطلاع پيدا كرد كه چه حوادثى براى اهل بيتش رخ خواهد داد اندوهناك گشت .
پس خداى تعالى فرمود :
أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ
ما همواره مىخواهيم بر مستضعفين منّت گذاريم ، پس تو اندوهناك مباش كه استضعاف اهل بيت تو سبب منّت گذاشتن ما بر آنانست .
وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً
كه آنان را امامان و پيشوايانى قرار مىدهيم كه مورد اقتدا قرار مىگيرند .
وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ
و آنان را وارثين زمين قرار مىدهيم به