تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 127

مساهمون:

ص١٢٧
خداى را بر اين كه ولايت را نشانه‌ى بزرگ خويش قرار داد .
سَيُرِيكُمْ آياتِهِ
خداوند آيات خود را به شما نشان مىدهد ، يعنى وقتى كه آن آيات را مشاهده مىكنيد ، در حال احتضار ، يا در قيامت و خصوصا آيات و نشانه‌هاى بزرگ را به شما نشان مىدهد .
فَتَعْرِفُونَها
آن آيات را از آن جهت كه آيات و نشانه‌ها هستند مىشناسيد .
وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ
و پروردگار تو از آنچه كه عمل مىكنيد غافل نيست ، اين تهديد آنهاست . و اضافه
رَبَّ
به محمّد صلى اللّه عليه و آله و سلّم به صورت خطاب و جمع آوردن
تَعْمَلُونَ
اشاره به نكته‌ى لطيفى است و آن اين است كه آنان لياقت ندارند كه
رَبَّ
به آنها اضافه شود .