تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 126

مساهمون:

ص١٢٦
كرديد جزا مىيابيد ؟ چنان كه گفته شد ، حسنه و سيّئه در اخبار متعدّد به ولايت اهل بيت و بغض آنها تفسير شده است . به آنان بگو :
إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ
من فرمان يافته‌ام كه پروردگار اين شهر ( مكّه ) را كه نزد شما شريف است و پروردگار آن مستحق عبادت است ، بپرستم .
الَّذِي حَرَّمَها
زيرا خدايى كه آن را ( مكّه ) محترم داشته است .
وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ
و همه چيز مر او راست ، اين عبارت تعميم بعد از تخصيص است .
وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ
و من مأمور شدم كه از مسلمين باشم يعنى تسليم و مطيع باشم .
وَ أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ
و قرآن را بر شما تلاوت كنم و شما را به خواندن آن دعوت كنم و باكى از قبول و ردّ شما نداشته باشم .
فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ
هر كس هدايت يابد براى خودش هدايت يافته است نه براى من .
وَ مَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ
و هر كس گمراه شود بگو : من انذاركننده هستم نه هدايت‌كننده تا بر گمراهى شما اندوهناك شوم .
وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ
و بگو : حمد خداى را بر آنچه كه به من انعام نموده و بر آنچه كه بدان امر شدم ، مرا مكلّف بر چيزى نكرد كه طاقت آن را نداشته باشم از قبيل دعوت قوم و هدايت‌شان ، يا حمد