شوهرش اختيار فسخ دارد و اگر در ضمن العقد شرط كرده باشد بكارت را .
مسأله 888 - هر گاه احتياطا در عقد صيغه فارسى را بگويند
و بعد به عربى جايز است .
مسأله 889 - هر گاه ضعيفه خود را به عقد غير در آورد به شرط [ 1 ] آن كه او را مثلا از نجف بيرون نبرد ، جايز است و بايد زوج به شرط خود وفا كند .
مسأله 890 - هر گاه زنى يكى را وكيل كرد كه مرا تا ده روز مثلا به يك ريال
به عقد فلانى در آور و زمان را تعيين نكرد ، وكيل مىتواند هر زمانى را كه بخواهد عقد كند ، اگر قرينه [ 2 ] بر خلافش نباشد .
مسأله 891 - هر گاه شخص از براى ديگرى نوشت ، كه فلانه زن معيّنه را به عقد من در آور ، جايز است .
مسأله 892 - در عقد فضولى شخص بگويد : « أنكحت رقيّة جعفرا »
و جواب بگويد : « قبلت » كفايت مىكند و موقوف است به اجازه .
مسأله 893 - هر گاه زوج يا زوجه ، يكى يا هر دو ، راضى نباشند
و جبرا اذن دهند عقد فضولى است و با اجازه كفايت مىكند و احتياط شديد در اعاده صيغه است .
مسأله 894 - هر گاه ولى طفل ، طفل خود را به عقد يكى در آورد و بعد طفل كه به تكليف رسيد ، نمىتواند عقد را رد كند ، مگر در بعضى از مقامات . [ 3 ]
مسأله 895 - هر گاه شخص بگويد : فلانه كنيز معينه را يك شبانه روز [ 4 ] به تو حلال كردم ، كفايت مىكند و احوط عدم اكتفا به فارسى است در تحليل ، پس بگويد : « احللت لك وطيها » و جواب بگويد « قبلت » .
مسأله 896 - در عقد فضولى ، وكيل زن بگويد : « زوجتها منه على الصداق المعلوم »
هامش
[ 1 ] - ( ميرزا - يزدى ) يعنى شرط كند در عقد .
[ 2 ] ( ميرزا ) يعنى مانعى از ظهور نداشته باشد .
[ 3 ] ( يزدى ) مثل آن كه با مفسده بوده .
[ 4 ] ( ميرزا ) با تعيين آن نيز و احوط اتّصال است .