ناگهان بر سر آنان آيد و آنان بر آمدنش به دليل نبود هر نشانهاى كه مقدّم بر آن بوده باشد آگاه نباشند .
فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ
آنگاه گويند : آيا به ما مهلت داده مىشود ؟
يعنى پيش از اينكه عذابى بيايد آن را به استهزا گرفته و بر آمدنش شتاب مىكنند ؛ پس آنگاه كه عذاب آمد تقاضاى مهلت مىكنند .
أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ
پس آيا عذاب ما را به شتاب مىخواهند ؛ براى تهديد و به هول و هراس انداختن آنان است .
أَ فَرَأَيْتَ
اى محمّد صلّى اللّه عليه و آله آيا نديدى ؟
يا خطاب عامّ است و عموميّت دارد
إِنْ مَتَّعْناهُمْ سِنِينَ
ملاحظه كن كه اگر سالها برخوردارشان سازيم براى سالهاى بسيار طولانى .
ثُمَّ جاءَهُمْ ما كانُوا يُوعَدُونَ
سپس آنچه از آن بيمشان دادهايم ، عذاب به سراغ آنان آيد .
ما أَغْنى عَنْهُمْ
چيزى آنان را از عذاب الهى بىنياز نمىكند
ما كانُوا يُمَتَّعُونَ
آنچه كه در دنيا كامياب بودند .
در اخبار زيادى تصريح شده است بر اينكه
أَ فَرَأَيْتَ
تا الى آخر در مورد بنى اميّه نازل شده و اينكه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله آنان را