آنها بر هر كسى كه نيازمند آن باشد ارزشمند است .
يا با مقيّد نمودن بر زوج و متّصف بودن انسان ، حيوان و بعضى از نباتات بر آن واضح و آشكار است ؛ يا مراد از زوج پديد آمده از مقارنت و همجوارى چيزى با غير خود است .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً
بىگمان در اين مايهى عبرتى هست ؛ اين آيه دلالت دارد بر اينكه انسان را مهمل و بيهوده نشمرده و او را شالودهاى از زمين و آسمان بالقوّه دانسته و توانمندى او را در فعليّت بخشيدن بر تواناييهاى بالقوّه جدّى گرفته است .
چه او را همانند معادن روى زمين كه استخراجش نيازمند اسباب است دانسته و بپذيريم كه بدون تهيّهى اسباب طبيعى توان بهرهورى بهينه را نخواهيم داشت .
همچنانكه مواليد زمينى به صورت بالقوّه موجود است و تا مادامىكه زمينهى بهرهورى فراهم نشود و اسباب طبيعى به كار گماشته نشود فعليّت نخواهد يافت .
اين اسباب همانند سيّارات علويه ، ستارگان آسمان و افلاك متحرّك و حركتهاى دورى و انضباط حركتهاست كه توليد هر كدام در روى زمين و نيز تسهيلاتى كه خود زمين براى اين امر بستگى به آنها دارد ، در بردارد .
از گرماى تابستان گرفته تا سرماى زمستان و اختلاف طول