تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 505

مساهمون:

ص٥٠٥
به قرائتهاى مختلف نازل شده باشد .
أُوْلئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ
جزاى آنان ( بندگان رحمان ) غرفه است ، يعنى غرفه‌ى بهشتى كه وعده داده شده است و يا بناى عالى و بلند يا بهشت برين .
بِما صَبَرُوا
و آن بر اثر صبرشان ، يا به سبب بلاها و گرفتاريها و طاعتهايى است كه بر آنها صبر كردند .
وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً
و آنان از مؤمنين امثال خودشان يا از ملايكه يا از جانب خدا تحيّت و سلام القا مىكنند ، كه البتّه ذكر لفظ « سلاما » بعد از « تحيّة » از قبيل ذكر خاص بعد از عامّ است .
خالِدِينَ فِيها حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً
در آن غرفه دايمى و هميشگى هستند ، كه تمام و كمال نعمت به اين است كه زائل نشود .
قُلْ
اى محمّد صلّى اللّه عليه و آله به كفّار بعد از تمام اوصاف بندگان رحمان و جزاى آنان جهت ترغيب و تشويق آنان در مثل اين اوصاف بگو :
ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي
چه اعتنايى خدا به شما داشت ؛
لَوْ لا
دُعاؤُكُمْ
اگر نبود فراخواندن شما خدا را با زبانهاى قال و حال زيرا كه همه مادام كه فطرت را باطل نكنند خداى را فرا مىخوانند به زبان حال يا قال . يا چه مىشد به عذاب شما اگر با اللّه خدايان ديگرى را فرانمىخوانديد . يا چه اعتنايى به شما مىشد اگر خدا شما را به دين
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 505 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى