يا مقصود اعمال خبيث و طيّب است اعمّ از آن كه از سنخ افعال و اقوال باشد ، يا از سنخ علوم و اخلاق و احوال ، يا مقصود مطلق آن چيزى است كه ناپاك و پاك ناميده شود خواه از سنخ اقوال باشد يا اوصاف ، يا از سنخ ذوات باشد از قبيل خوردنىها و نوشيدنىها و نگاهكردنىها و مسكن و نكاحشدهها و اگر خبيثات تعميم يابد شايسته است ( خبيثين ) نيز نسبت به مردان و زنان به طريق تغليب و تعميم يابد .
و از امام حسن مجتبى عليه السّلام وارد شده است : پس از آنكه با معاويه و اصحابش محاجّه نمود و از مجلس معاويه برخواست فرمود :
الْخَبِيثاتُ لِلْخَبِيثِينَ وَ الْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثاتِ
اى معاويه به خدا سوگند آن خبيثها تو و اصحاب و پيروانت هستيد ، «
الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبِينَ
» علىّ بن ابى طالب و ياران و شيعهى او هستند « 1 » .
أُولئِكَ
يعنى صفوان و عايشه را و جريح و ماريه و امثال آن دو ، يا مقصود اين است كه طيّبون و طيّبات يعنى مردان و زنان پاك
مُبَرَّؤُنَ مِمَّا
منزّه هستند از افك و بهتانى كه مردم دربارهى آنان مىگويند .
يا مبرّا و منزّه هستند از آنچه كه خبيثها مىگويند ، يعنى از اين كه مانند قول آنان بگويند :
يَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
هامش
( 1 ) تفسير الصافى ج 3 ص 428 و الاحتجاج ص 278