أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَ السَّعَةِ
نازل شد دوباره به دادن نفقه و مواصلت او بازگشت .
و مقصود از فضل گسترش و وسعتى است مازاد آنچه كه انسان در در هزينه زندگى به آن احتياج دارد او وسعت و سعه اعم است از آنچه كه گفته شد و از آنچه كه انفاق به نحو سعه و گستردگى به آن احتياج دارد ، يا يكى مخصوص به مال و ديگرى مخصوص به سعهى قلب از جهت علم و اخلاق است .
أَنْ يُؤْتُوا
اگر خوشايندشان نباشد كه بدهند ، يا بنابراين كه ندهند ، يا در اين كه ندهند .
اين معنا بنابراين است كه « لا يأتل » به معناى سوگند نخورده باشد ، اگر به معناى كوتاهى نكند باشد در تقدير لفظ « فى » گرفته مىشود ، يعنى صاحبان فضل كوتاهى نكنند در اين كه ندهند ( ان تؤتوا به لفظ مخاطبهم خوانده شده يعنى در بخشيدن كوتاهى نكنيد ) .
أُولِي الْقُرْبى وَ الْمَساكِينَ وَ الْمُهاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
به خويشاوندان خودشان يا خويشاوندان رسول صلّى اللّه عليه و آله و مسكينان و هجرتكنندگان در راه خدا ، ( يعنى سوگند بر امتناع نفقه نداشته باشند ) .
وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا
و بايد كه عفو كنند و درگذرند و مكرّر گذشت كه عفو عبارت از ترك انتقام است اعمّ از اين كه