دوست دارند ذكر فاحشه در بين مؤمنين زياد شود .
و ممكن است
« فِي الَّذِينَ آمَنُوا »
ظرف مستقرّ و حال از « الفاحشة » باشد ، معناى آيه اين است : كسانى كه دوست دارند فاحشهى ثابت بين مؤمنينى ظاهر و آشكار شود و ذكر آن زياد گردد .
لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ
مقصود از عذاب دنيا حدّى است كه در شريعت براى او مقرّر شده است ، يا مقصود عذاب هنگام احتضار ، يا ترس از افتضاح و رسوايى ، يا استيحاش و كنارهگيرى مؤمنين از او است .
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ
خداوند مىداند كه براى آنان در دنيا و آخرت عذاب است و لذا شما را از بازگشت به مانند چنين بهتان و افتراها منع مىكند .
وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
خداوند مىداند و شما نمىدانيد ، لذا شما دوست داريد و نمىترسيد ؛ اين جمله معطوف بر جملهى
« إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ »
يا بر اسم « انّ » و خبر آن مىباشد و هر دوى آنان در مقام تعليل قول خدا : «
يَعِظُكُمُ اللَّهُ
» مىباشد ، يا جملهى « اللّه يعلم » جملهى حاليّه و مفيد تعليل است .
از امام صادق عليه السّلام آمده است : هر كس دربارهى مؤمن چيزى بدى را بگويد كه دو چشمش ديده و دو گوشش شنيده پس او از كسانى است كه خداوند دربارهى آنان فرموده :
إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ