فِيها فَواكِهُ كَثِيرَةٌ
آنگاه با آن براى شما باغهاى خرما و انگور پديد آورديم كه در آن براى شما ميوههاى بسيار است ( چه خشك و چه تر ) .
وَ مِنْها تَأْكُلُونَ
و از باغها يا از ميوهها مىخوريد .
علّت اين كه از بين چيزهايى كه به سبب آب حاصل مىشود به ويژه باغها را اسم برد و از باغها نيز به طور اختصاصى باغ خرما و انگور را نام برد از اين رو است كه عرب باغ خرما و انگور را مىپسندد و غير از آنها چيزى را نمىشناسد كه قابل اعتنا باشد ( و خداوند چيزى را مثال مىآورد كه محسوس مردم باشد ) .
وَ شَجَرَةً
لفظ « شجرة » با نصب خوانده شده تا عطف بر « جنّات » و با رفع خوانده شده تا خبر مبتداى محذوف باشد ، يعنى از چيزهايى كه كشته شده و نموّ نموده درخت است ، يا مبتداست و خبر آن « تنبت بالدّهن » است .
تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ
لفظ « سينا » با فتحه ، سين و مدّ ، با كسرهى سين و مدّ و قصر خوانده شده ، « طور » كوه يا آستانهى خانه است ، مقصود كوهى است كه موسى عليه السّلام در آنجا با پروردگارش مناجات كرده ، « سينا » اسم جايى است كه اين كوه در آنجاست ، يا اسم سنگ مخصوصى در آنجاست .
برخى گفتهاند : مقصود از « سيناء » كوهى است كه درختان