زيتون است ، خصوص آن را ذكر كرد ، چون نفع آن درخت براى عرب زياد است .
تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ
لفظ « تنبت » از ثلاثى مجرّد خوانده شده كه در اين صورت لفظ « باء » براى متعدّى كردن يا براى مصاحبت و همراهى است ، « تنبت » از انبات به معناى روييدن خوانده شده ، يا متعدّى است و مفعول آن محذوف است ، يعنى ميوهى روغن به بار مىآورد .
وَ صِبْغٍ لِلْآكِلِينَ
نان خورش براى خورندگان ، چون ميوهى آن نان خورش است .
برخى گفتهاند : مقصود درخت زيتون است ، آن مثل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و امير المؤمنين عليه السّلام است ، پس طور كوه ، سينا درخت است .
وَ إِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعامِ لَعِبْرَةً
در چهارپايان عبرت و استدلال بر عنايت خداى تعالى به شما و كمال حكمت و قدرت او است .
و جمله عطف بر :
« لَقَدْ خَلَقْنا »
يا بر :
« أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ »
است كه آن دو در معنا اين است كه گفته شود : براى شما در خلقتتان و فرستادن آب از آسمان عبرت است .
نُسْقِيكُمْ
لفظ « نسقيكم » با ضمّهى نون و فتح آن خوانده شده ، جمله مستأنفه يا حاليّه است ، يعنى در حالى كه مىنوشانيم .