تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 144

مساهمون:

ص١٤٤
ياورى نيست منظور اينكه يارى كننده‌اى در امر آخرت نيست ، كه يارىكننده عبارت از امام يا كسى است كه امام او را براى يارى كردن نصب كرده است .
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ
هرگاه بر آنان آيات ما درباره‌ى ولايت على خوانده شود آياتى واضح ، يا واضح‌كننده‌ى ولايت على عليه السّلام .
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِ الَّذِينَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَ
در وجوه و صورت‌هاى آنان كه به ولايت على عليه السّلام كافر شدند مخالفت و انكار مىبينى و منكر از هر چيز آنست كه عقل و عرف به آن راضى نباشد .
يَكادُونَ يَسْطُونَ بِالَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ آياتِنا
نزديك است از شدّت غيظ مىخواهند به كسانى كه آيات ما را تلاوت مىكنند حمله‌ور شوند .
قُلْ أَ فَأُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكُمُ
يعنى آيا به شما خبر بدترى بدهم كه موجب خشم شما گردد ؟
النَّارُ
و آن خبر وعده‌ى آتش است لفظ « النّار » با رفع خوانده شده تا خبر محذوف يا مبتدا باشد و ما بعدش خبر ، با نصب بنا بر اختصاص و با جرّ خوانده شده تا بدل از « شرّ » باشد .
وَعَدَهَا اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ
خدا به