امر حجّ تو ، يا شريعت تو ، يا مساجد تو يا ذبيحهى تو قرار داديم ، چه هر امّتى اين چيزها را داشته است ، و در همهى اين موارد بر حسب اقتضاء وقت و مكان و حال اختلاف داشتهاند ، يعنى آنها نبايد با تو نزاع كنند ، و تو نبايد به خاطر نزاع آنها مضطرب شوى و در دعوت آنها سستى به خرج دهى ، پس تو بر آنچه كه هستى ثابت قدم باش .
وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ إِنَّكَ لَعَلى هُدىً مُسْتَقِيمٍ
و آنان را به راه پروردگارت بخوان كه تو بر هدايتى مستقيم هستى .
اين جمله استيناف و جواب سؤال مقدّر و در مقام تعليل است .
وَ إِنْ جادَلُوكَ
اگر در امر ذبيحه يا در مكان آن يا در اكل ذبيحه ، نه اكل ميته با تو مجادله كردند ، چه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىگفت : چه شده است شما را كه از آنچه كه با دوستان مىكشيد مىخواهيد و آنچه را كه خداوند مىكشد نمىخوريد ؟ يا در ساير چيزهايى كه لفظ « منسك » تفسير به آن شده است نزاع كردند .
فَقُلِ
پس بر سبيل ترك كردن آنها و متعرّض نشدن به مجادلهى آنها بگو :
اللَّهُ أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ
خدا به آنچه كه مىكنيد بهتر آگاه است .
اللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ
استيناف در مقام تعليل است ، گويا